Stowarzyszenie FRETKA: Hodowla

Oznacz swojego zwierzaka

Stowarzyszenie Fretka podpisało umowę z Polskim Towarzystwem Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt, zgodnie z którą, jesteśmy upoważnieni do przeprowadzania chipowania oraz do rejestracji zwierząt w polskiej oraz europejskiej bazie danych.

Niniejszym mamy przyjemność rozpocząć akcję "Oznacz swojego zwierzaka". Akcja ma na celu przekazanie informacji o korzyściach związanych z faktem oznakowania swojego pupila oraz propagowanie powszechnego znakowania i rejestracji zwierząt.

Osoby uprawnione do znakowania będą przeprowadzać promocyjne akcje znakowania na terenie całej Polski. Pierwszą taką akcję przeprowadziliśmy w trakcie współorganizowanych przez Stowarzyszenie "Dniach Fretki". Cena znakowania wynosi 35 złotych i obejmuje:

czip z powłoką zapobiegającą przemieszczaniu się;
rejestrację w ogólnopolskiej bazie danych;
rejestrację w europejskiej bazie danych;
rejestrację w bazie Stowarzyszenia;

Osoby zainteresowane proszone są o zabranie ze sobą dowodu osobistego (nr PESEL jest wymagany przy rejestracji zwierzęcia). Wszystkich chętnych zapraszamy. O kolejnych terminach akcji będziemy informować na naszych stronach.

Gdzie i kiedy

W Łodzi po wcześniejszym umówieniu terminu z p. Agatą (tel. 0602856060).
W trakcie organizowanych przez Stowarzyszenie pokazów i wystaw fretek.

Osoby zainteresowane proszone są o zabranie ze sobą dowodu osobistego (nr PESEL jest wymagany przy rejestracji zwierzęcia).

O identyfikacji

Identyfikacja zwierząt stosowana jest przez człowieka od setek lat. Zmieniają się założenia technologiczne i poszczególne elementy. Cel pozostaje jednak ten sam, chodzi o nadanie zwierzęciu tożsamości i przypisaniu go do właściciela.

Przez wiele lat człowiek wypracowywał różne techniki znakowania zarówno w identyfikacji zewnętrznej - wizualnej jak i tej, która integralnie związana jest ze zwierzęciem, jak wymrażanie, wypalanie czy tatuaż. Wszystkie te metody okazują się jednak niedoskonałe i limitowane przez technologię, w której są wykonywane. Tatuaże wybarwiają się bądź zacierają, brak jest też prawidłowych schematów identyfikacyjnych oraz profesjonalnie prowadzonych rejestrów. Metoda ta, będąca najczęściej stosowaną przez hodowców, ma jednak więcej wad niż zalet. W przypadku fretek jest niewykonalna.

W związku z powyższym identyfikacja za pomocą mikroczipa staje się coraz bardziej popularna i trzeba zaznaczyć, że prowadzona w prawidłowy sposób jest najdoskonalszą i najmniej szkodliwą spośród dotychczas poznanych metod.

Samo znakowanie jest jednak bezcelowe bez prawidłowej rejestracji w bazie danych. Istnienie dobrze zorganizowanego systemu rejestracji współgrającego z prawidłowo prowadzoną identyfikacją zwierząt stanowi o sukcesie i jest gwarancją na utrzymanie głównego założenia, jakim jest jak najszybsze uzyskanie tożsamości oznakowanego zwierzęcia.

Według amerykańskiego instytutu badań statystycznych tylko 16% psów i 2% kotów, które nie zostały oznakowane, a trafiają do schroniska, odbieranych jest przez prawowitych właścicieli. Niestety w wielu krajach w wyniku eutanazji spowodowanej brakiem możliwości znalezienia pierwotnego właściciela, ginie więcej psów niż w wyniku chorób bądź wypadków.

Korzyści wynikające z oznakowania zwierzęcia:

Jednoznaczna identyfikacja
Czip jest niezbędny do uzyskania paszportu dla takich zwierząt jak: fretka, kot oraz pies.
Możliwość odnalezienia właściciela w przypadku zaginięcia pupila.

Od czerwca 2006 roku wszystkie młode fretek zarejestrowanych w Stowarzyszeniu Fretka będą miały obowiązkowo wszczepiony czip.

Jak działa mikrochip

Mikroczip jest urządzeniem pasywnym potrzebującym do aktywacji fal radiowych generowanych przez czytnik.

Mikrochip składa się z małego układu scalonego zaprogramowanego losowo wybranym 15 cyfrowym numerem. Układ scalony połączony jest z ferrytowym rdzeniem i kondensatorem, na który nawinięta jest miedziana cewkę odgrywająca rolę anteny.

Cały ten układ mierzący ok. 9mm x 1,5mm zatopiony jest w laserowo zaklejoną szklaną kapsułę, która wielkością odpowiada ziarenku ryżu i mierzy 12mm x 2.1mm

Transponder (mikroczip) aktywowany jest przez fale radiowe wysyłane przez czytnik. Po przetworzeniu przez mikroprocesor fala radiowa zawierająca zakodowany numer mikroczipa wysyłana jest z powrotem do skanera, który ją dekoduje i wyświetla w postaci numeru identyfikacyjnego na ekranie cała procedura trwa mniej niż 40 milisekund.

Odległość odczytu przy użyciu standardowego czytnika waha się w granicach od 5 cm do 20 cm i uzależniona jest głównie od rozmiaru jego anteny. W najczęściej stosowanych czytnikach kieszonkowych nie przekracza jednak 10 cm.

Ze względu na to, że mikroprocesor nie potrzebuje wymiennych źródeł zasilania ani części, które podlegają wymianie można stwierdzić, że jego sprawne działanie trwa dziesiątki lat, a na pewno dużo dłużej niż życie przeciętnego zwierzęcia.

Mikroprocesory dostarczają stałej, unikalnej pod względem kodu identyfikacji, która nie traci swej wartości wraz z upływem czasu ani się nie wybarwia tak jak tatuaże.

Implantacja mikroprocesora odbywa się za pomocą igły przypominającej normalne igły do robienia zastrzyków o troszkę większej średnicy. Mikroczip fabrycznie umieszczony jest w igle i podczas iniekcji wypychany jest przez tłoczek specjalnej strzykawki.

bądź implantera, który swoim wyglądem przypomina pistolet.

Według World Small Animal Veterinary Association (WSAVA) oraz The Federation of European Companion Animal Veterinary Associations (FECAVA) dopuszczalne są dwa miejsca implantacji mikroczipa na ciele psa bądź kota. Transponder (microczip) jest implantowany podskórnie na grzbiecie pomiędzy łopatkami bądź podskórnie w środkowej części szyi po jej lewej stronie.

Dlaczego popieramy tylko implantację pomiędzy łopatkami?

Miejsce to powoduje zdecydowanie mniejszy dyskomfort dla naszego czworonoga, a ze względu na swoje anatomiczne usytuowanie obniża ryzyko ewentualnej migracji.

Według doświadczenia lekarzy brytyjskich i amerykańskich oraz tych którzy znakują setki psów i kotów rocznie, identyfikacja między łopatkami jest dużo bezpieczniejsza i w porównaniu do implantacji po lewej stronie szyji cechuje się dużo niższym ryzykiem ewentualnych powikłań, jak również migracji mikroczipa w pierwszych 3 tygodniach od implantacji. Na terenie Wielkiej Brytanii,Irlandii oraz USA identyfikacja po lewej stronie szyi jest niedozwolona.

Sam zabieg implantacji jest bezbolesny i zwykle zwierzę reaguje na to w taki sam sposób jak na normalny zastrzyk.

Mikroprocesor jest biokompatybilny i nie powoduje żadnych reakcji alergicznych. Dla dodatkowej ochrony przed migracją w ciele zwierzęcia niektórzy producenci powlekają mikroczipy związkami polimerów, które pomagają na odpowiednie usadowienie się implantu i jego zakotwiczenie w tkankach podskórnych.

Psy i koty identyfikuje się podczas ich pierwszych szczepień. Na zachodzie hodowcy wszczepiają mikroprocesor pomiędzy 5 a 8 tygodniem życia. Oczywiście identyfikację można przeprowadzić również w późniejszym okresie.

Osłonka antymigracyjna

Mikroczip powinien posiadać polimerową osłonę antymigracyjną umożliwiającą bezpieczne osadzenie się implantu w tkance podskórnej i dodatkowo zabezpieczającą wewnętrzne elementy mikroczipa przed kontaktem z enzymami występującymi w zwierzęcym ciele.

Polimerowa osłonka pokrywa mikroczip warstwą grubości kilku mikronów.


Mikroczip bez osłonki antymigracyjnej	Mikroczip z osłonką

Poprzez swoje fizyczne właściwości związek polimerów tworzących osłonkę zwiększa jego powierzchnię umożliwiając włóknom tkanki podskórnej łatwiejsze opłaszczenie implantu, a tym samym uniemożliwiając jego ewentualne przemieszczenie.

Przed implantacją mikroczipa swojemu pupilowi upewnij się czy wszczepiany mikroczip jest powleczony taką osłonką. Lekarz weterynarii dokonujący implantacji zobowiązany jest do udzielenia takiej informacji.

Jeżeli Twoj zwierzak jest już oznakowany mikroczipem, a Ty masz wątpliwości czy mikroczip posiada osłonkę antymigracyjną wystarczy, że podasz nam pierwsze 3 cyfry numeru mikroczipa.

Źródło: Materiały otrzymane od Polskiego Towarzystwa Rejestracji Identyfikacji Zwierząt (identyfikacja.pl)